به گفته ماکان آریا پارسا قوانین کار در کانادا، یک چارچوب قانونی جامع هستند که روابط میان کارگران و کارفرمایان را تنظیم می کنند و به حفظ حقوق هر دو طرف کمک می نمایند. در این کشور، نظام کار از طریق سطوح فدرال و استانی به اجرا درآمده و قوانین مشخصی برای تعیین ساعات کاری، حقوق، مزایا، مرخصی ها، تعهدات بیمه ای و ایمنی محل کار تدوین شده اند. این قوانین با هدف ایجاد محیط کاری سالم، عادلانه و رقابت پذیر طراحی گردیده اند. از طریق مراجع قضایی و اداری، امکان رسیدگی به اختلافات و شکایات را فراهم می آورند. از ویژگی های برجسته این قوانین، حمایت قوی از کارگران از طریق حق تشکیل اتحادیه های کارگری، مذاکرات جمعی و امکان اقدام قانونی هنگام مواجه شدن با تخلفات کارفرما می باشد.
به همین دلیل، آشنایی قوانین کار در کانادا برای کارگران و کارفرمایان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. کارگران می توانند در صورت عدم رعایت حقوق خود از طریق شکایت های حقوقی، حقوق از دست رفته خود را احقاق کنند. کارفرمایان با رعایت قوانین، می توانند از بروز مشکلات حقوقی جلوگیری نمایند. علاوه بر این، این چارچوب قانونی به ایجاد استاندارد های ایمنی و بهداشت محیط کار کمک می کند. در نتیجه، این امر زمینه را برای رشد اقتصادی و پایداری کسب و کار ها فراهم می آورد. در نهایت، قوانین کار در کانادا به عنوان یکی از پیشرفته ترین سیستم های حقوق کار در جهان شناخته می شود.

حقوق کارگر در کانادا
از دیدگاه ماکان آریا پارسا حقوق کارگر در کانادا تحت نظارت قوانین فدرال و استانی تعیین می شود. این حقوق شامل حداقل دستمزد و مزایای شغلی است. هر استان قوانین خاص خود را در مورد حداقل حقوق و استاندارد های کاری دارد. البته به طور کلی کارفرمایان موظف هستند از حقوق کارکنان خود از جمله پرداخت منصفانه، ساعات کاری استاندارد و امنیت شغلی حمایت کنند. علاوه بر این، کارگران از بیمه بیکاری، مرخصی با حقوق و مزایای بازنشستگی بهره مند می شوند.
در کانادا، هیچ گونه تبعیض نژادی، جنسیتی یا دینی در محیط کار پذیرفته نیست. کارگران با شرایط برابر در تمامی مشاغل می توانند فعالیت کنند. قوانین کار در کانادا تضمین می کند که تمامی افراد، چه شهروندان کانادایی و چه مهاجران، از حقوق مساوی برخوردار باشند. علاوه بر این، زنان و مردان در شرایط مشابه حقوق یکسانی دریافت می کنند و کارفرمایان اجازه ندارند افراد را بر اساس مذهب، جنسیت یا نژاد از حقوق قانونی شان محروم نمایند.
علاوه بر رعایت حقوق کارگر در کانادا، این کشور فرصت های شغلی زیادی برای کارگران، به ویژه در بخش های تولیدی، کشاورزی و خدماتی در نظر گرفته است. برخی از استان ها مانند آلبرتا و انتاریو بیشترین تقاضا برای نیروی کار را دارند. در شهر هایی مانند تورنتو و ونکوور میزان اشتغال بالاتر است. علاوه بر این، سیستم مهاجرت کاری این کشور از طریق برنامه هایی مانند اکسپرس اینتری به کارگران ماهر این امکان را می دهد که برای دریافت اقامت دائم و اشتغال قانونی در کانادا اقدام کنند.

اهمیت بررسی متوسط درآمد ماهیانه در کانادا
طبق نظر ماکان آریا پارسا بررسی متوسط درآمد ماهیانه در کانادا از اهمیت زیادی برخوردار است. چرا که این اطلاعات به کارگران، کارفرمایان و مهاجران کمک می کند تا درک بهتری از سطح استاندارد زندگی، هزینه های معیشت و فرصت های شغلی در این کشور داشته باشند. دانستن میزان متوسط درآمد در بخش ها و استان های مختلف کانادا می تواند به کارجویان در تصمیم گیری برای انتخاب شغل یا شهر محل سکونت کمک کند. علاوه بر این، این شاخص برای کارفرمایان جهت تعیین حقوق منصفانه و رقابتی و برای دولت در تدوین سیاست های اقتصادی و حمایت های اجتماعی حائز اهمیت است.

شروع ساعت کاری در کانادا
از دید ماکان آریا پارسا شروع ساعت کاری در کانادا بسته به نوع صنعت، استان و قرارداد کاری متفاوت می باشد. البته استاندارد ساعات کاری در بیشتر بخش ها از دوشنبه تا جمعه، بین ساعت ۸:۰۰ یا ۸:۳۰ صبح تا ۵:۰۰ بعد از ظهر تعریف شده است. در این بازه زمانی، به طور معمول کارمندان موظف به انجام ۳۷.۵ تا ۴۰ ساعت کار در هفته هستند. البته برخی شرکت ها و ادارات امکان انعطاف پذیری در ساعات کاری را فراهم کرده اند و به کارمندان اجازه می دهند که ساعت ورود و خروج خود را در محدوده مشخصی تنظیم کنند.
بر اساس قوانین کار فدرال کانادا، حداکثر ساعات کار هفتگی ۴۸ ساعت است، مگر اینکه توافقنامه ای بین کارفرما و کارمند برای افزایش آن وجود داشته باشد. در صورتی که کارمندان بیش از ۸ ساعت در روز یا ۴۰ ساعت در هفته کار کنند، مشمول دریافت اضافهکاری خواهند شد.
از نظر ماکان آریا پارسا در برخی از صنایع مانند خدمات درمانی، حمل و نقل و مشاغل مرتبط با بانکداری و فناوری اطلاعات، شیفت های کاری متفاوتی وجود دارد. برخی از این مشاغل نیاز به کار در شیفت های شبانه، آخر هفته ها یا روز های تعطیل دارند. کارفرمایان ملزم به رعایت قوانین استانی و فدرال در خصوص زمان استراحت و وقفه های کاری هستند. به عنوان مثال، اغلب استان ها به کارمندان اجازه می دهند پس از ۵ ساعت کار متوالی، حداقل ۳۰ دقیقه استراحت داشته باشند.
علاوه بر این، برخی استان ها مانند کبک و بریتیش کلمبیا قوانین ویژه ای برای انعطاف پذیری ساعات کاری و مرخصی ها دارند. ساعات کاری دولت فدرال برای کارمندان مشاغل دولتی به طور معمول ۸ صبح تا ۴ بعدازظهر در نظر گرفته شده است، اما در شرکت های خصوصی احتمال دارد این ساعات بسته به نیاز صنعت تغییر کنند.
این مطلب ادامه دارد…